Dünyanın her yerinde tüm coğrafyasında binler farklı yaşam olmasına rağmen insan neden? karışsındaki diğer kişinin kendisi gibi olmasını bekler.Farklı olanı kabullenmek bu kadar mı zor yoksa. Siyahi bir kadın ile Beyaz tenli bir adam birine aşık olduğunda ve gördüğümüzde neden? şaşırıp kalırız. Yadırgamak ötekileştirmek içimizden gelen bir duygumu yoksa kendimiz terbiye etmediğimiz için günden güne büyüyen bir sorun mu?
Dinler arası sorunlar ırklar arası sorunlar v.s v.s devam eder. Paranın imparatorluğunun hüküm sürdüğü yer kürede sadece para için mi bu kadar ayrımcılık. Şöyle bir etrafımıza baktığımızda aşk bile maddiyata dönüşmüşken duyguların hiç mi hükmü kalmıyor. Sokaktan geçen insanlara soru olarak aşk mı paramı desek büyük çoğunluk aşk der fakat yaşam tarzları yaşanmışlıklarına baktığınız zaman para hep ilk sırada kalan şampiyondur.
Kolay olanı zora çevirmek gibi bir meziyetimiz var sanırım. Saygı duymak sevgi dolu olmak çok zor gelmekte. İnsanların cinsiyetine göre ayrıştırıp cinsel kimliklerine göre yargılama gibi kötü huylarımız var. Elbette doğru olanı söyleme zorunluğumuz var. Ama yargılama hakkımız kesinlikle yok. Herkes içinde geldiği duyguları yaşamak istiyor peki hal böyle iken karşımızdaki insanın duyguları neden hükümsüz kalıyor. Değer verdiğimiz yerde değer buluyorsak bunu neden bu kadar çok zorlaştırmayı seviyoruz. İnsanların bağlı olduğu spor kulüpleri nedeni ile bile dışlamak kabullenmek çok saçma değil mi? Bırakın isteyen istediği takımı tutsun destek versin. isteyen istediği siyasi partiye o versin Futbolcu siyasetçi çok büyük paralar kazanırken kavgası neden bize düşer?
Saygı duysak herkesi fikri değerli olsa herkesin hayatı değerli olsa sadece kendi duygularımıza hükmetsek dünya daha güzel olmaz mı? Unutmayalım farklılıklarımız bizim en büyük zenginliğimiz
Mutlu kalın sevgi ile kalın
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder